Dlaczego plik jest większy, niż się spodziewałeś

Bitrate to liczba, która ma znaczenie

Rozdzielczość mówi, ile pikseli ma każda klatka. Bitrate mówi, ile danych przeznacza się na ich opisanie. Dwa filmy w 1080p mogą różnić się pięciokrotnie rozmiarem bez żadnej różnicy w etykiecie.

To, co podnosi bitrate, to ruch i szczegółowość. Osoba mówiąca na tle gładkiej ściany kompresuje się znakomicie — większość klatki jest identyczna z poprzednią. Szybki ruch, konfetti, deszcz, liście, trzęsące się nagranie z ręki: każdy piksel zmienia się w każdej klatce i nie ma nic do ponownego wykorzystania.

Dlatego dziesięciominutowy vlog jest mały, a dziesięciominutowy klip sportowy w tej samej rozdzielczości nie jest. Koder wydał tyle, ile wymagała treść.

Liczba klatek na sekundę, HDR i inne mnożniki

Te efekty się kumulują. Klip z gry w 60fps HDR zakodowany w H.264 uruchamia wszystkie mnożniki naraz, a wynik może być kilkukrotnie większy niż zwykły film o tej samej rozdzielczości i długości.

Nic z tego nie jest widoczne w etykiecie jakości, dlatego rozmiar zaskakuje ludzi. ‘1080p’ opisuje jeden z czterech wymiarów.

Dlaczego rozmiar wyświetlany przed pobraniem może się różnić

Podany rozmiar bywa czasem szacunkiem, a nie pomiarem, a różnica ma konkretną przyczynę.

Gdy wideo i dźwięk są przechowywane jako osobne strumienie, wyświetlany rozmiar może obejmować tylko strumień wideo. Dźwięk dodaje kilka megabajtów więcej, a gotowy plik to suma obu plus niewielki narzut kontenera.

Czasami platforma w ogóle nie podaje rozmiaru dla strumienia, a jedynie jego bitrate. Rozmiar wyliczony z bitrate razy czas trwania jest przybliżony, ale nie dokładny, ponieważ bitrate zmienia się w trakcie filmu, zamiast pozostawać stały.

Różnica kilku procent jest normalna i oczekiwana. Różnica kilkukrotna już nie — zwykle oznacza to, że narzędzie pokazało rozmiar jednego strumienia, a dostarczyło coś zupełnie innego.

Jak uzyskać mniejszy plik, w kolejności skuteczności

1. Wybierz niższą rozdzielczość. Najsilniejsza pojedyncza dźwignia, a na ekranie telefonu 480p jest naprawdę trudne do odróżnienia od 1080p.
2. Pobierz tylko dźwięk, jeśli potrzebujesz wyłącznie audio. Kilka megabajtów zamiast kilkudziesięciu — tu też liczy się bitrate.
3. Preferuj nowszy kodek, jeśli obsługuje go Twoje urządzenie. Około jednej trzeciej mniejszy przy tej samej jakości, z zastrzeżeniami dotyczącymi kompatybilności w porównaniu kodeków.
4. Akceptuj 30fps, gdy jest oferowane. Zauważalna oszczędność; niemal niewidoczna poza szybką akcją.

Czego nie ma na tej liście, to ponowne kodowanie po fakcie. Konwersja pobranego pliku, by go zmniejszyć, działa, ale za każdym razem kosztuje jakość i zajmuje znacznie więcej czasu niż po prostu wybranie mniejszej opcji przed pobraniem.

Przybliżone oczekiwania dla dziesięciominutowego filmu

Liczby dla zwykłej treści — umiarkowany ruch, 30fps, bez HDR:

Traktuj te liczby jako zakres, a nie regułę. Treść z dużą ilością ruchu przekracza górny próg każdego przedziału, czasem znacznie, a statyczne nagranie ekranu może spaść poniżej dolnej granicy.

Warty zapamiętania pomiar, ponieważ łamie oczekiwany schemat: w dziesięciominutowym filmie testowym 1080p wyniosło 69 MB, a 720p 71,5 MB. Wyższa rozdzielczość okazała się mniejszym plikiem, ponieważ użyto bardziej wydajnego kodeka. Pełna zmierzona skala jest tutaj.

Kiedy rozmiar naprawdę sygnalizuje problem

Większość niespodzianek jest zwyczajna. Kilka zasługuje na drugie spojrzenie:

• Znacznie mniejszy niż oczekiwano. Plik 1080p o wadze 5 MB na dziesięć minut nie jest 1080p, albo pobieranie się nie zakończyło.
• Podejrzanie okrągły. Plik o dokładnie okrągłej liczbie megabajtów prawdopodobnie został ucięty na limicie, a nie ukończony.
• Znacznie większy niż wartość podana przez samą platformę. Czasem sygnał, że plik został ponownie zakodowany zamiast przekazany bez zmian — co kosztuje jakość i nic nie daje.
• Identyczny rozmiar dla różnych jakości. Ten sam plik jest serwowany dla każdej opcji, niezależnie od tego, co mówią etykiety.

Pierwszy przypadek jest najczęstszy i zwykle oznacza przerwany transfer. Częściowy plik często odtwarza część, która dotarła, co właśnie sprawia, że łatwo to przeoczyć.