MP3 Kalitesi: 128 vs 192 vs 320 kbps

Her bit hızının size gerçekte verdiği şey

Bu boyutlar tahmin değil, matematik: bit hızı çarpı süre. Dört dakikalık bir parça 192 kbps'de yaklaşık 5,8 MB'a, aynı parça 320'de 9,6 MB'a yaklaşır. Çoğu kişinin kör testte ayırt edemediği bir fark için neredeyse iki kat depolama.

Herkesin unuttuğu kural: kaynağı aşamazsınız

Bit hızı tartışmalarının çoğunu anlamsız kılan kısım burasıdır.

Bir videodan ses çıkardığınızda, ses zaten bir kez sıkıştırılmıştır — video yüklendiğinde platform tarafından. YouTube standart parça için sesi genellikle 128 kbps civarında sunar. Var olanın tavanı budur.

Bunu 320 kbps'lik bir MP3'e dönüştürmek geri hiçbir şey eklemez. Ayrıntı yükleme sırasında atılmıştır ve yeniden oluşturulamaz. Elde ettiğiniz, aynı sesi içeren daha büyük bir dosyadır, artı ikinci sıkıştırma geçişinin getirdiği ufak bozulmalar.

Bu, bir fotokopinin fotokopisini daha iyi kağıda çekmek gibidir. Kağıt daha güzeldir. Kopya değil.

Dolayısıyla dürüst soru asla «mevcut en yüksek bit hızı nedir» değildir. «Kaynakta gerçekte ne vardı» sorusudur — ve video sesi için cevap genellikle mütevazıdır.

Farkların gerçekten duyulduğu yerler

Bit hızı en çok sesin karmaşık olduğu ve dikkatli dinlendiği yerlerde önemlidir:

• Ziller ve hi-hat'ler. Keskin geçişler, düşük bit hızlarının ilk bulanıklaştırdığı şeydir. Bir şey perdenin ardından geliyormuş gibi geliyorsa, sebebi genellikle budur.
• Reverb kuyrukları. Bir notadan sonraki uzun, sessiz sönümlenme kodlaması pahalıdır ve ilk kesilen kısımdır.
• Yoğun düzenlemeler. Orkestral ya da çok katmanlı müzik, enstrümanları ayrı tutmak için daha fazla veri ister.

Neredeyse hiç önemli olmadığı yerler: konuşma, podcast, ders anlatımı, çoğu sözlü içerik. Bir ses dar bantlı ve öngörülebilirdir — 128 kbps onu rahatça karşılar, daha yükseğe çıkmak çoğunlukla yalnızca boyut ekler.

Ve bit hızını tamamen gölgede bırakan etken: neyle dinlediğiniz. Telefon hoparlörleri ve ucuz kulaklıklar söz konusu farkları yeniden üretemez. Arabada, yol gürültüsüyle, başka hiçbir şey de yapamaz.

Neden 320 değil de 192 kullanıyoruz

Ses indirmelerimiz 192 kbps olarak çıkar. Bu bilinçli bir ayardır ve gerekçesi yukarıdaki bölümün dürüstçe uygulanmasıdır.

Bir platformdan aldığımız ses parçası zaten sıkıştırılmıştır. Onu 320'ye yeniden kodlamak, ek bilgi olmadan yaklaşık %65 daha büyük bir dosya üretir. Bir etiket üzerindeki bir sayı için depolama alanınızı ve veri planınızı ücretlendirmiş oluruz.

192, ölçtüğümüz her durumda kaynağı rahatça geçer, yani dönüşümde hiçbir şey kaybolmaz, dosya da makul kalır — bir saatlik podcast 145 yerine yaklaşık 85 MB'a iner.

Bunu gerçekten aşan kaynaklarla bir gün karşılaşırsak, bunu yükseltmek tek bir yapılandırma değişikliğidir. O zamana kadar 320 sunmak kalite değil pazarlama olurdu.

MP3'ün ötesindeki formatlar ve ne zaman önemli oldukları

MP3, tek ses konteyneri değildir ve en iyisi de değildir — en uyumlu olanıdır. Daha iyi bir ayar aramaya çıkmadan önce bu ayrımı anlamak faydalıdır.

İşte pratik sonuç. Platformlar sesi genellikle Opus ya da AAC olarak sunar, çünkü bunlar verimlidir. Bunu MP3'e dönüştürmek codec verimliliğinde geriye bir adımdır — orijinalin daha azla başardığını MP3'te yakalamak için daha yüksek bir bit hızı gerekir.

Peki neden dönüştürüyoruz? Uyumluluk için. Birinin arabasında çalmayan bir M4A dosyası, her yerde çalan bir MP3'ten daha az değerlidir ve ses isteyenlerin çoğu bunu codec dersi değil, zaten sahip oldukları bir cihazda istiyordur.

Çalarınız M4A'yı destekliyorsa, sesi orijinal formatında almak dönüşümü tamamen ortadan kaldırır ve platformun dosyasını dokunulmamış olarak size verir. Bu, gerçekten mevcut en yüksek kaliteli yoldur ve ayrıca daha hızlıdır, çünkü hiçbir şeyin yeniden kodlanması gerekmez.

Gerçekte ne yapacağınıza göre bit hızı seçmek

Sayılar üzerine soyut tartışmak yerine, ayarı işe uydurun:

Son satır hatırlanmaya değer olanıdır. Bir kayıt gerçekten önemliyse — kendi yüklemeniz, bir daha asla bulamayacağınız bir konuşma — yapılacak en iyi şey onu hiç dönüştürmemektir. Sesi platformun sunduğu formatta alın ve olduğu gibi bırakın. Her dönüşüm tek yönlü bir kapıdır.

Geri kalan her şey için, iyi bir seçimle mükemmel bir seçim arasındaki fark, iyi kulaklıklarda dinlemekle gürültülü bir arabada dinlemek arasındaki farktan daha küçüktür. Dikkatinizi, duyduğunuz şeyi değiştirdiği yere harcayın.

Vazgeçilmesi gereken bit hızı efsaneleri

• «320 her zaman daha iyidir.» Yalnızca kaynak sunacak 320 değerinde bilgiye sahipse. Kaynağın üstünde, fazladan bit hızı hiçbir şey depolamaz.
• «Değişken bit hızı sabitten daha kötüdür.» Genellikle tam tersi. VBR, müziğin karmaşık olduğu yerde veri harcar ve hiçbir şey olmayan yerde tasarruf eder — aynı ortalamanın daha iyi kullanımı.
• «Farkı herhangi bir kulaklıkta duyabilirsiniz.» Tipik ekipmanda 192 ile 320 arasında çoğu insan bunu yapamaz — bunu yapabileceğinden emin olanlar dahil. Kör testler alçaltıcıdır.
• «İki kez dönüştürmek sorun değildir.» Her sıkıştırma geçişi ayrıntıyı kalıcı olarak atar. Bir MP3'ü başka bir MP3'e dönüştürmek, ikinci sayı ne kadar yüksek olursa olsun her zaman bir şey kaybeder.

Bunların hiçbiri bit hızının önemsiz olduğu anlamına gelmez. Birkaç etkenden biri olduğu ve kalite gibi görünen tek bir sayı olduğu için pazarlama açısından şişirilmesi en kolay olanı olduğu anlamına gelir.

Gerçekte ne aldığınızı nasıl kontrol edersiniz

Kimsenin etiketine güvenmek zorunda değilsiniz. Her işletim sistemi size söyler:

• Windows. Dosyaya sağ tıklayın, Özellikler, Ayrıntılar sekmesi — bit hızı listelenir.
• Mac. Dosyayı seçip Komut-I'ya basın veya Müzik'te açıp Bilgi Al'a bakın.
• Android. Çoğu dosya yöneticisi bunu dosya ayrıntılarında gösterir.
• iPhone. Daha zor — Dosyalar uygulaması bit hızını göstermez. Yakın bir tahmin için dosya boyutunu süreye bölün.

Bu son numara her yerde işe yarar: dört dakika süren 5,8 MB'lık bir dosya yaklaşık 192 kbps'dir. Bir araç 320 vaat ettiyse ve hesap 128 diyorsa, o araç hakkında faydalı bir şey öğrenmişsinizdir.